Πρόκειται για μία αφιέρωση, σε μία φίλη που γιορτάζει σήμερα. Κι εάν φανεί σε κάποιους παράξενο, το τραγουδά ο Γιάννης Πάριος. Προέρχεται από τον δίσκο «Ξαρχάκος-Πάριος» (1986). Το, δε, εντυπωσιακό έγκειται στο ότι, τότε, επί του σοσιαλιστικού ΠΑΣΟΚ, το συγκεκριμένο τραγούδι είχε απαγορευθεί να «παίζεται» από το ραδιόφωνο (που ήταν μόνο κρατικό).

Χαμένος Ήχος

Μην επιμένεις άλλο πια Μαρία,
με εκείνη την παλιά φωτογραφία.
Απ’ όνειρα παλιά να αδειάσει ο τοίχος,
είναι παλιός είναι χαμένος, χαμένος ήχος.
Και θέλει νιάτα και καρδιά η ελευθερία,
μην επιμένεις άλλο πια, άλλο πια, Μαρία

Μας βασανίζει του καιρού μας η ανία,
κλείσαν τα σύνορα του κόσμου μας, Μαρία.
Και τα συνθήματα γινήκαν μόνο λέξεις,
εδώ που φθάσαμε δεν έχεις να διαλέξεις.
Είμαστε απ’ έξω απ’ αυτήν την ιστορία,
μην με πικραίνεις άλλο πια, Μαρία.
Μη με πικραίνεις άλλο πια, άλλο πια, άλλο πια Μαρία. 

Μην επιμένεις άλλο πια, Μαρία,
να με θυμάσαι στον ΕΛΑΣ επιλοχία,
τα χρόνια δεν τα φέρνεις πίσω,
ήρθε ο καιρός, ήρθε ο καιρός πια να τη σκίσω,
εκείνη την παλιά φωτογραφία.
Μην με πικραίνεις άλλο πια Μαρία.
Μην με πικραίνεις άλλο πια, άλλο πια, Μαρία.